over afvallen met een vermageringsoperatie

voor mij gewoon, voor jou misschien ongewoon.
ik ben Arianne, getrouwd met Corné en samen zijn we trotse ouders van Siem en Marlijn .

Ik heb morbide (ziekelijke ) super obesitas ( gehad) en op 4 november 2004 heb ik een duodenal switch operatie ondergaan bij dr Jacques Himpens in Belgie. Ondanks dat mijn ziekenfonds CZ mijn aanvraag om vergoeding destijds  twee keer af heeft gewezen heeft het college voor zorgverzekeraars uiteindelijk geadviseerd om tot vergoeding over te gaan. dit besluit is hier te vinden. Door deze operatie ben ik ruim 90 kg afgevallen en dat hele gebeuren heb ik hier voor mezelf en jullie gelogd.

Ik heb besloten dit blog als documentatie online te laten staan voor mensen die ervaringsverhalen zoeken over afvallen met een vermageringsoperatie.

meer info daarover is ook terug te vinden op www.wlsinfo.nl  dat is de site van stichting WLSinfo die ik destijds mede heb opgericht. Inmiddels heeft het hele afvalverhaal een plek in mijn leven gekregen en ben ik er niet meer zo mee bezig, alhoewel het toch wel elke dag nog een rol speelt. zo een keer in de zoveel tijd zal ik nog wel es een update plaatsen maar denk dan meer aan een soort jaarlijkse update.

als je contact met me wil kun je me mailen via appelejan@home.nl :-)

Banmel

www.wlsproducts.nl

Arianne4848

30092007057

01102007090

foto 1=162kg foto 2=140 kg foto 3=131 kg foto 4 =114 kg

voor een mooie afvalgrafiek kunnen jullie kijken op
www.appelejan.valtaf.nl

voor de vorderingen in beeld op foto kunt u kijken op

http://www.mijnalbum.nl/index.php?m=fto&a=1&id=83641&key=HCFONJBG

/>

weegschaalverhaal
27-10-04 162,2 kg
15-11-01 149,9 kg
25-11-04 146.9 kg
08-12-04 144.3 kg
15-12-04 142.1 kg
30-12-01 138 kg
10-01-05 135.7 kg
15-01-05 132.9 kg
20-01-05 131 kg
26-01-05 130 kg
30-01-05 129.2 kg
05-02-05 127 kg
09-02-05 125.1 kg
11-02-05 124.2 kg
19-02-05 123.1 kg
20-02-05 122.2 kg
26-02-05 121.1 kg
06-03-05 120.2 kg
07-03-05 119.4 kg
10-03-05 118.6 kg
12-03-05 117.1 kg
29-03-05 115.8 kg
30-03-05 115.1 kg
02-04-05 113.7 kg
10-04-05 113.2 kg
11-04-05 112.1 kg mijlpaal ben nu -50.1 kg afgevallen !!!
16-04-05 111 kg
20-04-05 109.7 kg
23-04-05 108.5 kg
26-04-05 107.7 kg
29-04-05 107.2 kg
01-05-05 106.5 kg
16-05-05 105.4 kg
25-05-05 104.9 kg
04-06-05 104 kg
05-06-05 103.5 kg
06-06-05 102.3 kg
10-06-05 101.8 kg
12-06-05 101.2 kg
26-06-05 100 kg
28-06-05 99.6 kg mijlpaal voor het eerst in 15 jaar onder de 100 !!!
01-07-05 99.1 kg
06-07-05 98.2 kg
08-07-05 97.2 kg
14-07-05 96.9 kg
10-08-05 94.7 kg
11-08-05 94.3 kg
18-08-05 93.7 kg
20-08-05 93 kg
02-09-05 92.2 kg
04-09-05 91.2 kg obesitas ! ( dus niet supermorbide.morbide. of ernstig meer ! )
18-09-05 90.4 kg
19-09-05 89.6 kg mijlpaal een 8 vooraan !!
01-10-05 89.1 kg
05-10-05 88.8 kg
08-10-05 88.2 kg
09-10-05 87.4 kg
24-10-05 86.4 kg
30-10-05 85.7 kg
03-11-05 85.1 kg
24-11-05 84.3 kg
01-12-05 84 kg
03-12-05 83.6 kg
04-12-05 82.7 kg
06-12-05 82.2 kg appel bereikt streefgewicht
13-01-06 81.8 kg
15-01-06 80.2 kg
31-01-06 79.4 kg de 7 vooraan hoera !
10-02-06 78.2 kg vanaf vandaag geen obesitas meer bij een bmi van 29.80
15-02-06 77.4 kg
12-03-06 77.2 kg
04-04-06 76.9 kg
07-04-06 76.6 kg
12-04-06 75.7 kg
02-05-06 74.9 kg
02-08-06 73    kg
20-08-06 71.7 kg
23-08-06 71.3 kg
29-10-06 71.1 kg
01-11-06 70.2 kg
26-12-05 68.9 kg
08-02-07 68.4 kg
11-02-07 67.7 kg

totaal -94.5 kg afgevallen!!

15 November 2006
By on 07:33
vandaag is het zes jaar geleden

vandaag zes jaar geleden werd ik om 8 uur 's morgens op een bedje een soort kast ingereden op weg naar een nieuw leven. Het was de kamer waar je werd voorbereidt voor de operatie. Maanden van hoop en wanhoop waren er aan vooraf gegaan, en goed voorbereid en zelfs bereid om de dood voor lief te nemen als het zou mislukken heb ik mezelf de operatiekamer op laten rijden. Soms weet je pas achteraf of een beslissing de goede is geweest. Maar ik was er toen al van overtuigd dat dit de enige juiste was om te doen.  Ik was tegen grenzen aangelopen die voor mij onacceptabel waren. Ik begon een blok aan het been te worden voor mijn gezin. Steeds vaker moesten mijn man en kinderen opdraaien voor dingen die ik niet meer kon opbrengen om te doen. Steeds vaker moest ik nee zeggen tegen dingen die ik niet meer kon doen, maar wel zou willen doen. Dromen over trapliften, elke dag pijn, buiten adem, voortijdige zweetlozingen etc.  Inmiddels begint de herinnering aan het dagelijkse leven zoals dat is als je 162 kg weegt te vervagen. Vergeten doe je het nooit, maar de scherpe randjes zijn eraf. Ik ken voortaan een heleboel mensen die mij nooit zo dik gezien hebben en zich niet kunnen voorstellen dat ik ooit dik was. De behoefte om iedereen te vertellen over de prestatie die ik geleverd heb is zo goed als weg.

Maar toch kan ik geen afscheid nemen van mijn "dikke" foto in mijn handtas die gemaakt is op mijn "hoera ik ga onder het mes party"  Soms wordt ie nog wel eens tevoorschijn gehaald en verbaas ik me met anderen over hoe dik ik toen was.  Voor de huidige maatstaven ben ik denk ik niet echt dik meer, maar ook niet mager, ik denk dat ik een beetje gemiddeld ben . maat 40-42 met hier en daar wat te veel vel en op sommige plaatsen zoals mijn borsten wat te weinig vet. ( theezakjes cup B)

mijn buik en armen zijn keurig netjes strak getrokken, mijn benen torsen een flinke dosis overtollige huid waar ik mee heb leren leven, alhoewel dat toch wel een beetje de doorn in mijn oog zal blijven. De euforie van de eerste jaren is afgezakt, want ja ik heb echt op een soort roze wolk geleefd voor een jaartje of 3.

sporten, als in op een sportschool op een loopband rondhannessen en zo, vind ik nog steeds niet leuk. Ik vind het wel heerlijk om een boswandeling te maken, een aantal kilometers te fietsen te skeeleren of te wandelen, maar alles met mate, en voldoende gelardeerd met een heerlijk terrasje tussendoor als beloning voor de geleverde inspanning. Dat zijn dingen die ik niet meer kon, echt herwonnen vrijheid.

dieëten doe ik niet meer. Chips koek, wijntje stukje kaas. lekker 6 gangen koken en mee opeten, ik draai er mijn hand niet voor om.  Soms wijst mijn lijf me erop dat bepaalde voedingsstoffen toch echt minder geschikt voor me zijn. Bij pizza's van dr oetker kan ik een soort biogascentrale opstarten. Ons hele huishouden zou kunnen draaien op de gasvorming die zich dan ontwikkelt in mijn buik. Teveel suiker heeft hetzelfde effect. Dus automatisch hou ik toch een bepaalde leefwijze aan.

Ook ben ik door mijn bloeduitslagen er op geattendeerd dat pillen slikken echt maar dan ook echt moet. ik heb last gehad van pillenslikmoeheid, ik bedoel dagelijks 27 pillen naar binnen werken, en wat drankjes is nou niet echt een feestelijke bezigheid, en ik ging steeds vaker smokkelen. vooral mijn calciumtabletten moesten het regelmatig ontgelden, vies , moeilijk door te slikken en dan ook vooral heel veel . nou dat heb ik geweten , mijn bloeduitslagen waren voor de 1e keer in 6 jaar niet in orde, ik ben me zo wild geschrokken dat mijn pillenslikmoeheid meteen over was.

Wat me veel verdriet heeft gedaan de afgelopen jaren zijn de mensen die een voorbeeld aan me hebben genomen en die zich blind hebben gestaard op mijn goede resultaat en daarom ook voor een duodenal switch operatie kozen, maar niet de kennis of discipline hadden om pillen te slikken, eiwitten en vetten te eten en zo enorm in de problemen raakten.  De lotgenote die psychisch zo in de problemen raakte dat ze enkele serieuse zelfmoordpogingen heeft gedaan en nu nog depressief in een psychiatrisch ziekenhuis zit en niet meer verder wil

Nog meer verdriet heb ik om de lotgenoten die zijn gestorven of hun leven zijn kwijtgeraakt doordat ze complicaties kregen en van de regen in de drup zijn geraakt. Continu ziekenhuis in , ziekenhuis uit en geen vooruitzicht op beterschap, tekorten, niet kunnen eten, operatie na operatie en voorgoed gehandicapt totdat de dood er op volgt.

Maar er zijn ook lotgenoten die dezelfde weg zijn gelopen en die mijn raad en advies hebben gebruikt om van hun eigen wls weg een succesweg hebben weten te maken. Velen zijn nog te vinden op het wlsforum. Velen zijn inmiddels opgegaan in de massa. je hoort en ziet ze niet meer. Ze vallen alleen op door de energie die ze uitstralen, hun onverwoestbare humeur en de glans in hun ogen, levenslust en levensvreugde en het ultieme genieten van alle nieuwe kansen die ze voor zichzelf gecreeerd hebben. Ze krijgen baby's kopen huizen, verlaten hun partner , slaan hun vleugels uit, vinden de ultieme baan en groeien als mens enorm, als ze de ballast van het wijzende vingertje van de medemens en de kiloos van zich af hebben geschud.

4 november 2004 is voor mij de dag dat mijn leven opnieuw begon, mijn 2e geboorte, mijn meest persoonlijke grote overwinning. mijn nieuwe kans op een toekomst. Nooit zal ik vergeten hoe het was om zo dik te zijn , maar ik de scherpe randjes zijn er vanaf. De euforie van het afvallen is ook verdwenen. Wat niet verdwenen is is de dankbaarheid naar mijn chirurg Jacques Himpens en zijn assistente Christien 'd Haese die ook nu nog altijd klaar staan. Hij heeft meer voor mij gedaan dan een arts normaliter voor zijn patienten zou doen, en beiden zijn hele bijzondere begane gepassioneerde mensen. Mijn gezin en een paar ontzettend lieve vrienden die er voor mij waren en nu nog zijn, door dik en dun.  Al heb ik geen rooie rotcent op mijn bankrekening , ik realiseer me maar al te goed dat ik een heel rijk mens ben.

( en voor degenen die het willen weten, vanmorgen woog ik precies 77 kg)

 Tweddingcorne

 

4 November 2010
By on 21:06
spaans benauwd

De weegschaal is nog steeds een belanghebbend object hier in huis. er wordt toch zeker wekelijks gebruik van gemaakt en meestal stap ik er vrij nonchalant op en af. tot een week of anderhalf geleden mijn hart een kleine wip maakte.

het was gebeurd. ik was aangekomen. en niet een klein beetje want ik woog plots 75.4 inplaats van 72 of 73 …………………dat zat er aan te komen en was min of meer onvermijdelijk. Het was al te lang goed gegaan en nu zou voor mij toch ook de strijd tegen de kiloos na een paar fijne jaren toch weer beginnen. dus ik heb in "lichte paniek" een goede vriendin zes mailtjes gestuurd en heb alle suikers rigoreus geschrapt………..ja in gedachten dan want in de praktijk verliep dat toch iets minder soepel.  Ik at wel minder suiker maar dat het nou zo’n indrukwekkend groot verschil was kan ik niet zeggen.

toch woog ik de volgende dag al 74.9 en de dag daarna al 73.9 en dat ging zo door totdat ik vanmorgen weer 71.9 woog. Vanavond heb ik de doos truffels van belgische makelij opengetrokken en een pond bonbons voor de kerst besteld bij mijn lieve buurman die die zelf zo overheerlijk kan maken.

Het was gewoon vals alarm ik was niet aangekomen maar zoals achteraf bleek enkel hormonaal belast met vocht. Na een heftige menstruatie van minstens anderhalve dag ( tja dat krijg je als je een mirenaspiraal bezit) was het vocht weg en de kiloos ook.

tjonge heb ik me toch weer helemaal voor niets druk gemaakt dat ik zwaarder was geworden.

20 October 2007
By on 23:21
het bloed kruipt waar het niet gaan kan

ik had op www.wlsinfo.nl/forum een update geplaatst van hoe het nu met me gaat nu ik bijna drie jaar post op ben. Dit was voor mensen toch weer aanleiding om te vragen of ik dit op mijn weblog wilde plaatsen omdat er toch nog eens regelmatig op gekeken wordt.

daarom ga ik dus nu mijn stukje en een aantal reacties daarop hieronder weergeven. dus het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dit logje blijft toch wel trekken…….

Hallo allemaal

ik lees veel maar schrijf nog maar weinig over mijn eigen operatie omdat er voor mijn idee niet zoveel te vertellen valt. toch kan ik me voorstellen dat mensen graag willen weten hoe het er zo drie jaar na de ds uit kan zien.
ik ben van bmi 65 naar bmi 27.5 gegaan
van 162.2 kg naar gemiddeld 73
van kledingmaat 62 naar 40
van schoenmaat 41/42 naar maat 40

mijn allerlaagste gewicht was vorig jaar net na mijn buikwandcorrectie en dat was rond de 68 kg maar daar voelde ik me niet lekker bij en ik zag er ook "beroerd" uit . dwz mijn gezicht tekende heel erg en sommige mensen die me al even niet meer gezien hadden schrokken er zelfs van. Doelbewust heb ik geprobeerd er een aantal kiloos aan te eten en dat is gelukt. ik heb een tijdlang tussen de 70-72 rondgezweefd en tegenwoordig zit ik tussen de 72 en 74 kg. 73 is het meest voorkomende cijfer op de weegschaal en maat 40 past over het algemeen vrij aardig in stretchbroeken. bovenkleding variert tussen maar 36 en 40 afhankelijk van model snit etc.

ik kan me tegenwoordig van allerlei sportieve prestaties veroorloven zoals twee uur schaatsen met mijn kinderen en fietstochten van 40 km maken. iets wat voor mij die niet meer dan 5 km kon fietsen of een km of twee lopen ondenkbaar was. schaatsen was ook ondenkbaar want ik was zelfs te dik om ze gewoon maar zelf aan te kunnen doen. boswandelingen met de hond ( die we toen nog niet hadden want wat moet je met een hond als je de puf niet hebt om zo’n beest uit te laten) waren ook ondenkbaar en zijn tegenwoordig plezieruitjes.

vorige week vertelde schweitzer me ( internist in delft) dat ik pas over een jaar weer bloed hoef te laten prikken. ik ben in uitstekende gezondheid. geen hoge bloeddruk, eiwitpeil is prima, geen hoog cholesterol , geen astma aanvallen meer sinds twee jaar. en prima bloedwaarden. Het heeft even geduurd voordat we de goede mix hadden waarbij mijn calcium hoog genoeg was en mijn pth laag.
ik slik dagelijks en religieus aan supplementen

2 x pd alfacalcidol
4 x pw 25.000 ie vit d in de vorm van colecalciferoldrank
7000 mg calciumcitraat per dag verdeeld over drie inneemmomenten
(= max hoeveelheid die verantwoord is)
200 mg ferrofumaraat
30 mg zinkgluconaat ( aov)
4 x pw konakion ( vit k supplement)
1 x pd supradyn forte
1 x per drie maanden een b12 injectie

verder eet ik minimaal 100 gr eiwit per dag.
ik snoep dagelijks wel wat koek of snoep
neem 4 a 5 x pw een portje of glaasje rode wijn

ik blijf vrij stabiel op gewicht en soms als ik de 75 voorbij ga dan schrap ik acuut alle suikers . binnen een week ben ik dan weer braaf bij mijn 73 kg en dat probeer ik ook zo te houden, soms vind ik dat wel eens moeilijk maar ik weet waar ik het voor doe.

ik kan goed en voldoende ( soms ronduit belachelijk veel) eten en mijn vorige leven zou ik niet meer terug willen.

enige nadeel blijft het toiletgebeuren met stank en geluidsoverlast.
dat neem ik er met liefde bij want het weegt niet op tegen de voordelen.

overigens zijn mijn tanden in vrij goede staat.
mijn ogen zijn niet achteruit gegaan en ik ben nooit ziek in de vorm van griep of wat dan ook. soms een kleine verkoudheid. Ik denk dat ik het zo maar eens ga houden

Nou Appel!

Dat klinkt allemaal heel goed toch? Gefeliciteerd met je bijna 3 jaar….en hopelijk blijf je zo nog jaren heel gezond en heel gelukkig!

Groetjes
Brigitte

hallo Appeltje

Ik volg je nu al jaren op het forum en op je web blog
Je bent een inspiratiebron voor velen.
Ik bedank je dan ook voor je openheid en doorzettingsvermogen (dit werkt aanstekend).
Ik hen blij voor je dat er van een rond appeltje een prachtig klokhuis is overgebleven.
De binnenkant is altijd al oké geweest.
Heel veel gezondheid voor de komende tientallen jaren

Groetjes Dini

Jij bent een rolmodel voor vele Appel!
Super knap dat het je nou nog zo super vergaat! Het is je gegund!

webdeb

Wat leuk dat je een verslagje van jezelf schrijft! Ik denk dat velen van ons benieuwd zijn hoe een wls-operatie na drie jaar zijn uitwerking heeft. Ik ben blij dat alles goed met je gaat en dat jij je vooral heel goed voelt!!!
Denk je nog vaak terug aan de periode voor de DS? Of wordt alles zo langzamerhand ‘gewoon’ en wen je snel aan je nieuwe leven?
janjan

onderstaande tekst is weer een reactie op ………..!!

@webdeb Het "vergaat" me aan de ene kant goed omdat ik mijn dosis geluk heb gehad. aan de andere kant vergaat het me ( denk ik zelf) goed omdat ik voor de operatie goed mijn huiswerk heb gemaakt. ik wist precies waar ik aan begon. ik heb voor mijn persoonlijke situatie en gevoel de beste chirurg uitgezocht, de operatie die het beste bij dit appeltje past en een heel duidelijk beeld gehad van hoe het na mijn operatie zou moeten gaan qua eten, pillen slikken, en vooral ook wat ik niet zou moeten doen. Ik ben maanden voor de operatie gaan sporten en heb een koolhydraatarm dieet gevolgd om de lever te laten krimpen.

Ik heb mijn huisarts die mij volledig steunde continu ingelicht. ik ben ondanks dat dat niet noodzakelijk was een jaar lang iedere drie maanden naar dendermonde geweest en toen ik het idee had dat ik onvoldoende inzicht en vooruitgang in mijn vrij minimale bloedwaardenproblemen had heb ik in overleg met hun de overstap naar schweitzer gemaakt die himpens goed op de hoogte houdt. Voor zover dat mogelijk was heb ik er alles aan gedaan om de omstandigheden zo gunstig mogelijk te creeeren voor en na de operatie. Dus ook goede opvang voor de kinderen. hulp in huis etc etc etc zodat ik ruim de tijd had om te herstellen.

wat er psychisch op je afkomt kun je niet voorzien. Het moeilijkste vond ik op een gegeven moment de overkill aan aandacht voor mijn lijf en het verhaal dat ik niet kon verhullen doordat mijn lijf zo snel veranderde, wat overigens wel door mezelf in de hand werd gewerkt doordat ik mijn weblog bijhield en tegen iedereen die er naar vroeg over vertelde.

dat betekende op een gegeven moment wel concreet dat een brood halen een uur duurde door alle mensen die me onderweg aanklampten. het klinkt heel ondankbaar maar na een maand of vier was ik het zo beu dat ik er even helemaal mijn neus van vol had.

De eerste twee jaar zijn een continue ontdekkingstocht geweest. je lijf blijft veranderen wat je kunt eten en hoeveel je kunt eten blijft veranderen en je bent op zoek naar een balans daarin maar dat kan pas nadat je gewicht een tijd stabiel is en alle plastische chirurgie achter de rug is.

Je blijft maar kijken wat er op de weegschaal gebeurt en als je denkt dat het afvallen is opgehouden verdwijnen er na een paar maanden toch zo maar weer een aantal kiloos.

Voor mijn gevoel is het nog steeds aan het veranderen maar nu in de zin dat ik het idee heb dat mijn lijf wel steeds wat gemakkelijker in gewicht toeneemt. Je zoekt toch ook weer je grenzen op en dan MOET je daar schijnbaar toch weer even overheen om te zien wat er gebeurt. Nou dan wijst de weegschaal dus 75 kg of meer aan en dan moet je toch weer de discipline opbrengen om nee tegen het mateloze monster in je hoofd te zeggen. Want dat ik een mateloos monster in mijn hoofd heb is zeker, en net als je denkt dat ie voorgoed in slaap is gesukkeld dan steekt ie af en toe toch weer de kop op en zul je weer even op moeten passen.

Daar heb ik denk ik voor mezelf een goed evenwicht in gevonden.

Wat janjans vraag betreft: je vergeet nooit hoe het was toen je nog zo dik was, maar het komt wel steeds verder weg van je te staan. Ik weet dat mijn been uit de heupkom zakte als ik de trap af ging omdat dat been zo zwaar was dat als ik mijn beenspieren niet goed aanspande maar het is niet meer zo dat ik daar telkens aan denk als ik de trap opklim.

Waar ik wel lol aan heb is als ik op mijn werk de trap opklim. dat zijn zes trappen en dat doe ik voortaan dagelijks. ik ben al een half jaar niet meer in de lift geweest. als ik dan collega’s zover krijg ook mee te klimmen en ze kunnen de laatste twee trappen niet meer praten van het hijgen en puffen dan weet ik dat ik daar vroeger ook last van had en dan ben ik nog steeds trots dat ik dat nu niet meer heb. Dat blijven trotse momenten.

Ook weet ik nu pas achteraf hoeveel pijn ik dagelijks had aan voeten en gewrichten . die pijn is nu ver van mijn bedshow maar als ik iemand zie lopen die dik is en die net zo waggelt als ik dat deed dan voel ik die pijn weer gewoon lijfelijk !

kleding kopen is ook zoiets. Het blijft leuk om rond te struinen en de meest idiote dingen te passen. het zit soms voor geen meter, ik tref regelmatig dingen die te klein zijn ( vooral aan mijn benen) maar heel vaak ook zijn dingen gewoon echt veel en veel te groot. En dat blijf ik geweldig vinden, net als een klein kind in een snoepwinkel. al koop ik niets. toen ik nog dik was vond ik naar de stad gaan een verschrikking. het was zo enorm vermoeiend dat ik dat eigenlijk niet op kon brengen. Nu geniet ik van een dagje stad en als ik thuis kom dan heb ik nog puf zat om te koken of te stofzuigen of wat dan ook. het niet meer beperkt zijn en je energie niet meer hoeven te verdelen en plannen is een dagelijks feest waarvan ik me nog steeds enorm bewust ben.

Wat ook vreemd is zijn de mensen die mij niet dik gekend hebben. soms komt dat pas na een aantal maanden ter sprake. Als DE FOTO dan tevoorschijn komt zijn ze compleet verbijsterd en kunnen ze zich niet voorstellen dat ik dat ben of dat ik er ooit zo heb uitgezien.

Een aantal mensen op het werk en in mijn omgeving hebben het als enorm bedreigend ervaren dat ik zo snel en veel afviel . dat heeft ook de verhoudingen tussen vriendschappen en andere relaties behoorlijk op scherp gesteld. Je moet allemaal weer een nieuw evenwicht zien te vinden. Sinds een half jaar heb ik echt het idee dat alle puzzelstukken op zijn plaats zijn gevallen en dat alles en iedereen aan de situatie gewend is en er vrede mee heeft gesloten. Een aantal vriendschappen zijn gesneuveld , een aantal vriendschappen heeft stevig op zijn grondvesten getrild en beginnen nu weer vorm te krijgen. Maar de dreiging is er nu wel vanaf. iedereen is nu aan de nieuwe situatie gewend.

Op mijn werk merk ik dat meer serieus genomen wordt. het contact met mijn collega’s is toch wel veel beter geworden. Ik hoor er nu voortaan "echt" bij. Ik dacht altijd dat ik bij de club hoorde maar weet nu dat dat maar schijn was. Mijn uiterlijk en de manier waarop ik daar mee om ging heeft toch altijd een stuk afstand geschept. niet iedereen kon met mijn dikke lijf en het feit dat ik dat geaccepteerd had ( voor zover dat kan) omgaan. Maar dat zijn gesprekken die pas nu gevoerd kunnen worden omdat ze denken dat ze me nu daarmee niet meer kwetsen. het is een onderwerp geworden wat nu aangestipt kan worden. Ook dat heeft voor veel veranderingen gezorgt en ook dat je als meid tussen de andere meiden kunt meepraten over kleding , en sporten en allemaal dat soort dingen schept een band, ik hoor er meer bij omdat er door het wegvallen van mijn overgewicht meer overeenkomsten en gezamelijke noemers zijn gekomen. Mijn collega’s ontdekken nu dat ik eigenlijk best een goed gevoel voor humor heb, en dat ik toch eigenlijk best wel heel goed ben in mijn werk. het is net alsof ik ( voor mijn gevoel dan) zes jaar voor spek en bonen heb meegedraaid en alsof ze me nu pas kunnen zien als de persoon die ik werkelijk ben. Nu de vetlaag weg is is de figuurlijke afstand ook verdwenen en durven ze dichterbij te komen. waarschijnlijk laat ik nu meer van me zien nu er telkens positief op gereageerd wordt.

Het is vreemd om dat achteraf te constateren maar dik zijn schept niet alleen figuurlijk afstand maar ook letterlijk. Mensen raken me gemakkelijker aan. Tja weer een heel stuk geschreven en nou maar hopen dat iemand dit ook allemaal gaat lezen zeg !

Heel heel goed heb ik dit gelezen. Juist die veranderingen die je je voor kan stellen, maar waar ik geen idee bij heb hoe het zal zijn. Die kleine nuances nadat het eerste gedoe over het verliezen van kilo’s voorbij is. Het erbij horen (wat ik nu denk dat ik wel doe), maar toch maar toch………wat doet mijn lijf in een relatie/vriendschap. Zelf voel ik heel goed als ik een ander dik persoon aanraak in de dagelijkse omgang; de hand die ik niet rond hoef te maken op een bovenarm, dat soort dingen. En voor mij heeft het wel invloed. Terwijl ik nauwelijks besef dat mensen omgekeerd hetzelfde ervaren bij mij. Zo raar. Ik ben zo benieuwd wat er in die nuances gaat veranderen, omdat ik daar zo hyper-gevoelig voor ben. Op de één of andere manier laat ik mijn hersens zorgdragen dat mijn lijf geen item is in de contacten die ik heb. En dat is voor mij eigenlijk hard werken. Ik hoor vaak dat het mensen ontgaat dat ik zo dik ben, omdat ze mij zien. Ja maar, ik ben wèl die dikke persoon die zich daar heel bewust van is. Dat moet invloed hebben op het mens dat ik ben, maar ik kan die invloed eigenlijk helemaal niet overzien. Daar ben ik zo benieuwd naar, wat de invloed van dikzijn eigenlijk op mijn leven heeft anders dan de moeite met bewegen en het zichtbaar afwijkend zijn met alle negatieve denkbeelden die daar bij horen.
Zo Appel. Ben benieuwd of je door dit verhaal heen komt………
En heel veel dank juist voor het opschrijven van de nuances.

Inge

@inge
De invloed die je dikke lijf heeft op relaties vriendschappen en al je contacten merk je pas als je niet meer dik bent. Vooral op mijn werk merk ik dat ik vroeger niet altijd serieus genomen werd terwijl dat nu wel gebeurt. voor mijn gevoel ben ik niet echt veel verandert als persoon. om te zeggen dat ik niet verandert ben is denk ik flauwekul want het doorlopen van het hele proces zorgt ervoor dat je ook weer wijzer wordt en groeit als persoon. uiteindelijk ga je de ultieme strijd aan met je overgewicht je grootste en omvangrijkste en vooral ook meest zichtbare probleem. en het is nog geeneens hoezeer jij er mee omgaat maar ook hoe anderen het ervaren. ik heb altijd heel veel gegeten. was echt een volume eter. Nu pas durven mensen die me na staan te zeggen dat ze het me erg kwalijk namen dat ik zo slecht met mijn lijf omging en toch maar bleef eten. Maar ik weet gewoon dat ik niet anders kon. mijn lijf schreeuwde om eten en ik had niet meer de puf om daar nog langer aan te weerstaan ondanks dat ik wel wist dat ik zo niet langer door kon gaan. wls is echt mijn redding geweest en nu ik iets actiefs gedaan heb om van mijn kiloos af te komen pas nu hebben mensen respect voor mijn persoon. het lijden dat achter het door hun afgekeurde gedrag zat hebben ze wel gezien maar nooit hebben ze de zwaarte daarvan begrepen.

appeltje


Diablo schreef:
Mijn complimenten Appeltje, ik vind dat je het geweldig (zoals altijd) onder woorden kan brengen. Ik vind het heerlijk om te lezen. Alleen een beetje dubbel wat je collega’s betreft. Maar ik ben super blij voor je dat het zo goed met je gaat.

het is niet zo dubbel wat mijn collega’s betreft. het zijn prima collega’s die zich gewoon gedragen hebben naar hun eigen gevoel. je moet niet denken dat ze me ooit buiten sloten of vreemd behandelden of zo maar ik merk gewoon dat er een bepaald vooroordeel en terughoudendheid verdwenen zijn. het zijn subtiele verschillen die voor een ander misschien niet of nauwelijks merkbaar zouden zijn. Ze hebben nooit een hekel aan me gehad of me gediscrimineerd. misschien is het wel mijn gevoel dat ik er nu "echt" bij hoor en heeft dat bij mijn collega’s nooit zo aangevoeld. Maar hoe het dan ook precies zit. Ik heb het zo ervaren en meen toch van mezelf dat ik een vrij goede radar heb voor dat soort dingen. appeltje

Hoi Appel,

Ik ben natuurlijk veel korter post-op..maar ik herken veel in je verhaal. Ik merk echt dat mensen me anders benaderen…maar aan de andere kant.. ik voel me ook heel anders….en ben daardoor misschien wel meer benaderbaar. Waar ik me nu het meest aan stoor zijn de mensen die ik bijv. op het werk niet goed ken…die me anders zo voorbij liepen….dat ze nu ineens wel wat zeggen…. alsof ik nu 55 kg lichter ineens wel de moeite ben om aandacht aan te geven ….en eerst niet. Gisteren nog een vrouw: zo, jij wordt wel mooi zeg! Ik weet niet goed wat ik daar mee moet….. ik weet echt wel dat mensen het niet zo lullig bedoelen als dat het bij mij aankomt..ik weet dat het een compliment is… Maar van binnen ben ik nog steeds dezelfde….. dus grom ik in mezelf…..ja…want eerst was ik natuurlijk echt een afzichtelijk monster!!!! En dan de vraag: en, hoeveel is er nu af? Als je dan zegt 55 kg….dan zie ik over het algemeen dit als gezichtsuitdrukking….want in het bovenstaande voorbeeld schat ik zo in , dat die dame dat ongeveer woog… En ik kan me voorstellen dat het onvoorstelbaar is voor iemand die nog nooit heel zwaar is gewees. Maar dan komt nu de klap op de vuurpijl……. omdat ik nooit onder stoelen of banken heb gestoken dat ik me heb laten opereren krijg ik ongevraagd allerlei verhalen naar mijn hoofd van mensen die het wel op eigen kracht hebben gedaan....want daar wordt dan toch wel meer waardering voor uitgesproken. Je wil niet weten hoe MOE ik daar soms van wordt….. In het begin ging ik steeds maar uitleggen dat ik het toch ook echt zelf moet doen….dat het een hulpmiddel is en geen wondermiddel….dat ik ook mijn leven lang zal moeten opletten! Maar weet je… dat doe ik niet meer… .heb er geen zin meer in om me tegen jan en alleman die me een jaar geleden niet of nauwelijks aankeken…om me te gaan verantwoorden…Als ze zo kortzichtig zijn…dan moeten ze het zelf maar weten.. Ik heb geen zin meer om daar nog energie in te steken. Maar soms denk ik wel eens…..was ik maar niet zo eerlijk en open geweest…… Maar aan de andere kant.. .ik schaam me er niet voor…ik vind het geen teken van zwakte en het IS geen teken van zwakte om je te laten opereren…Het is verdorie HET mooiste kado wat ik mezelf ook gegeven heb! En zolang ik dat maar zo voel en weet…… Middelvinger omhoog aan de rest van de wereld die dat niet begrijpt!

ZO, dat moest er even uit!

Groetjes
Brigitte

en dan hier de tekst van de "boosdoener" die mij heeft doen besluiten dit hele gebeuren op mijn weblog te knallen

drie jaar alweer…waar blijft de tijd. Ik heb je van begin af aan gevolgd, maar dat weet je

Toppie hoe het gaat!

1 piep piep kleine kanttekening: zou het heel moeilijk zijn om wat je nu geschreven hebt te kopieren en op je weblogje te zetten? Voor de volledigheid? Voor de mensen die nu beginnen en die dit forum niet gevonden hebben, plus het feit dat berichtjes hier uiteindelijk verdwijnen, maar dan staat het in elk geval op je weblogje….Ik klik er nog regelmatig op terug en ik denk anderen ook nog wel….
monina


By on 22:45
De aanhouder wint

Het is al weer een tijd geleden dat ik gelogd heb en ik ben jullie nog minstens een logje verschuldigd.

CZ heeft na nog wat perikelen ( ingediende factuur kwijt maar terug gevonden binnen een week na brief van rechtsbijstandsverzekering) eindelijk de door mij ingediende rekening van de duodenal switch operatie uitgekeerd. Zo zie je maar dat de aanhouder wint.

Ik had verwacht dat ik eurofisch zou zijn, en ik was ook blij. Eindelijk gerechtigheid. Maar ik weet wel dat als het zo gelopen was dat ik geen geld gekregen had ik daar vrede mee had kunnen hebben want dan was dat geld het best bestede geld geweest dat ik ooit had uitgegeven. Gelukkig zegeviert het recht en de rede nog altijd en heb ik de vergoeding gekregen die ik in 2004 al had moeten ontvangen.

Ik ben al een hele tijd niet meer op weblog geweest en dat gaat ook zo blijven. Mijn verhaal heb ik verteld en de behoefte om er telkens over te schrijven en mee bezig te zijn is een heel stuk minder. En ik wil niet over mijn dagelijkse ditjes en datjes schrijven want soms werkt dat tegen je.

Ik zal altijd een obesitaspatient blijven ook al ben ik nu op een acceptabel en normaal gewicht. Ik weeg overigens over het algemeen rond de 71 a 72 kg. die 67.6 die ik heb gewogen was te weinig en ik voelde me daar niet goed bij. Nu ik weer rond die 70 kg zit voel ik me veel beter. Die zes vooraan was fijn om mee te maken maar de 7 vooraan zorgt er voor dat ik me beter in mijn vel voel zitten.

Ik zal altijd wel bezig moeten blijven met pillen slikken. verhoogde of verlaagde calcium of ander voedingsstoffen en zo leef ik met mijn vermageringsoperatie een mooi leven.

Mijn leven is 200 % verbeterd en ik zou elke stap op de weg die ik genomen heb weer zo over doen al waren de laatste stappen in mijn 162 kg zware lijf wel de hele zware stappen en de stap om me te laten opereren de allermoeilijkste. Mijn weblog blijft bestaan ik laat het online. nog dagelijks ontvang ik via mijn weblog reacties en mailtjes en vragen en kan ik op die manier mensen op weg helpen naar een misschien ander of beter leven. Uiteindelijk moet iedereen zijn eigen weg gaan en zijn eigen beslissingen nemen. Voor mij was opereren beter dan dik creperen.

Dagelijks zie ik mensen lopen waarvan ik denk dat ook hun een betere levenskwaliteit zouden kunnen krijgen met een operatie, maar nooit spreek ik iemand aan.

Dat kan ook niet want iedereen moet zijn eigen weg daarin bewandelen en als de tijd rijp is komt iedereen hetgene dat voor hem of haar het beste is tegen. daar ga ik van uit.

Trouwe lezers van mijn logje wil ik bedanken voor jarenlange niet aflatende steun op mijn wls weg. Misschien zien we elkaar nog wel eens op de digitale snelweg.

mijn mailformulier blijft gewoon werken dus ik ben niet meer te lezen maar wel te bereiken.

Het ga jullie allen goed.

groetjes Appelejan

20 July 2007
By on 23:39
het advies van het college voor zorgverzekeraars is binnen

In onderstaande brief wordt door het college voor zorgverzekeraars uitgelegd waarom het zorgverzekeraar CZ alsnog adviseert om de duodenal switch zoals die door mij is aangevraagd alsnog te vergoeden.
In deze brief staat veel belangrijke informatie die bij het aanvragen van een vergoeding voor wls gebruikt kan worden. men name dat de ds sinds oktober 2006 bij een bmi van >50 een gebruikelijke ingreep is onder vakgenoten, is een grote stap voorwaarts. Er van uitgaande dat dit niet alleen voor mij. maar voor alle smo patienten met een bmi> 50 geldt, stel ik de inhoud van deze brief ter beschikking aan jullie. Uiteraard heb ik alle persoonlijke gegevens zoals mijn naam. zaaknummer en contactpersonen verwijdert maar dat doet aan de inhoud van deze brief geen afbreuk. lees het zorgvuldig en doe er je voordeel mee. Als het vragen oproept dan hoor ik dat graag.

appelejan

Aan de directie van CZ groep Ziekenfonds TILBURG

College voor zorgverzekeren:
BEZOEKADRES
Eekholt 4
1112 XH Diemer
POSTADRES
Postbus 320 1110 AH Diemer
T (020) 797 85 55
F (020) 797 85 o
info@cvz.nl www.cvz.nl

Datum
1 maart 2007

Onderwerp
Advies als bedoeld in artikel 74 Ziekenfondswet
Medisch-specialistische zorg door of vanwege een ziekenhuis (laparoscopische Duodenal
Switch operatie door dr. Himpens in België); mevrouw Appelejan te Tilburg

Geachte directie,
U hebt op 25 augustus 2005 aan het College voor zorgverzekeringen advies gevraagd als bedoeld in artikel 74 Ziekenfondswet over uw voornemen het bezwaarschrift van mevrouw Appelejan ongegrond te verklaren.

Op grond van de artikelen 2.1.2 en 2.5.3 van de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet, zijn ten aanzien van deze bezwaarprocedure nog de bepalingen bij en krachtens de Ziekenfondswet (oud) van toepassing.

Het is helaas niet gelukt het advies tijdig uit te brengen. Hiervoor biedt het College zijn verontschuldigingen aan.
U hebt een geschil met uw verzekerde over uw weigering toestemming te geven voor een laparoscopische Duodenal Switch operatie door dr. Himpens in België. Bij uw adviesaanvraag hebt u ons ook een kopie van het dossier gestuurd.

Gebruikelijke behandeling
In dit geschil dient de vraag beantwoord te worden of de laparoscopische "duodenal switch"-operatie als gebruikelijk in de kring van de beroepsgenoten aangemerkt kan worden. Hiervoor moet vast komen te staan dat de behandeling door de internationale medische wetenschap voldoende beproefd en deugdelijk is bevonden. Bij de beoordeling of zulks het geval is, sluit het College zich aan bij hetgeen daarover is gesteld in de uitspraak van de CRvB van 30 september 2004 (RZA 2004, l 79), namelijk dat hierbij alle relevante gegevens in aanmerking dienen te worden genomen, waaronder met name literatuur, wetenschappelijke onderzoeken en gezaghebbende meningen van specialisten. Het College laat zich daarbij adviseren door zijn medisch adviseur.

Werkwijze
De medisch adviseur volgt het principe van ‘evidence based medicine’: een systematisch
zoekstrategie naar relevante literatuur en beoordeling van de methodologische kwaliteit
van de geselecteerde onderzoeken.
Een systematische zoekstrategie vindt plaats in
• de internationale medisch-wetenschappelijke databases, bijv. "MEDLINE" (via Pub-
med), de Cochrane library en het "International network of agencies for health tech-
nology assessment" (1NAHTA).
Er wordt gezocht met behulp van de MESH (medical subject headings); er wordt niet gelimiteerd gezocht dat wil zeggen; er vindt geen uitsluiting plaats van primaire onderzoeken, editorials, letters, of case reports. Ook wordt (daar het vaak om nieuwe behandelingen gaat) free text gezocht naar referenties waaraan nog geen trefwoorden zijn toegekend.
Naar gelang het onderwerp wordt ook specifiek gezocht naar gepubliceerde menin¬gen van experts op het betreffende vakgebied en naar meningen/opvattingen van relevante organisaties of belangenverenigingen.
• Verder wordt ook altijd gezocht naar Nederlandse en buitenlandse richtlijnen en
adviezen.
• Via Google wordt naar opvattingen van buitenlandse (bijv. Engelse, Amerikaanse)
zorgverzekeraars of andere instanties gezocht.
De searches worden om de twee jaar herhaald, en zonodig eerder in geval van actuele ontwikkelingen. Er wordt met deze werkwijze zo volledig mogelijk gezocht naar alle literatuur, onderzoeken, artikelen en gezaghebbende gepubliceerde meningen/ opvattingen betreffende de nieuwe behandeling in binnen- en buitenland.
Selectie en Beoordeling
Uit de gevonden literatuur worden voor verdere beoordeling die artikelen geselecteerd
die betrekking hebben op de vraagstelling.
De beoordeling van artikelen vindt, waar dit kan, zoveel mogelijk plaats met behulp van
controlelijsten ter beoordeling van de methodologische kwaliteit van medische artikelen.
Aan de onderzoeken wordt waar mogelijk een level of evidence toegekend conform EBRO-richtlijnen (Evidence Based Richtlijn Ontwikkeling).
De uiteindelijke conclusie:
Bij voorkeur moeten beslissingen op basis van ‘best evidence’ worden genomen. In het kader van de toetsing van de waarde van een nieuwe behandeling dient altijd vergeleken te worden met de bestaande ‘gouden standaard behandeling’ (de klassieke behandeling).
De nieuwe behandeling wordt beoordeeld in vergelijking tot de klassieke behandeling waarbij zowel de werking, de bijwerkingen als de lange termijn (follow-up) resultaten ten opzichte van de ‘gouden standaard’ behandeling worden meegenomen. Er moet minimaal sprake zijn van een ingreep of behandeling met een tenminste verge¬lijkbare werking op vergelijkbare harde klinische uitkomstmaten in de zin van resultaten en van voldoende lange termijn follow-up van patiënten om te kunnen spreken van een gebruikelijke behandeling.

Indien uit tenminste twee kwalitatief verantwoorde studies op ‘fase 3 niveau" blijkt dat de behandeling in kwestie een (meer)waarde heeft ten opzichte van de behandeling die tot nog toe in de internationale kring van de beroepsgenoten geldend is (de zoge¬naamde ‘gouden standaard behandeling’), dan moet worden geconcludeerd dat de be¬handeling in kwestie (inmiddels) een ‘gebruikelijke’ behandeling is in de internationale kring van de beroepsgenoten.
Indien uit tenminste twee kwalitatief verantwoorde studies op ‘fase 3 niveau’ blijkt dat de behandeling in kwestie met tenminste vergelijkbaar is qua werkzaamheid, c.q. effectivi¬teit en vergelijkbare uitkomsten (in de follow-up) ten opzichte van de ‘gouden standaard behandeling, dan luidt de conclusie dat de behandeling in kwestie niet gebruikelijk is in de internationale kring van de beroepsgenoten. In deze gevallen zal de medisch adviseur geen aandacht meer besteden aan onderzoeken van mindere bewijskracht of literatuur. Deze kunnen immers de uitkomsten van de ‘fase 3′ onderzoeken, welke wetenschappe¬lijk van een hogere orde zijn, niet aantasten.
Indien geen (afgeronde) studies op ‘fase 3 niveau’ gepubliceerd zijn, betrekt de medisch adviseur ook evidence van lagere orde en publicaties van gezaghebbende meningen van medisch specialisten in zijn beoordeling. De mate van consistentie van deze onderzoe¬ken of publicaties is dan bepalend voor het antwoord op de vraag of de behandeling in kwestie als "voldoende beproefd en deugdelijk" moet worden bevonden.
Er is aldus sprake van een hiërarchie van evidence: sterke evidence verdringt zwakkere. Niet is uitgesloten dat een beslissing ook op basis van evidence van een lagere orde kan worden genomen.
Het enkele, op zichzelf staande feit dat een nieuwe behandeling wordt verstrekt volgens de desbetreffende regelgeving van het land waar de behandeling in kwestie wordt ver¬leend, zonder dat sprake is van evidence, acht het College onvoldoende om tot het standpunt over te gaan dat de behandeling gebruikelijk is in de internationale kring van de beroepsgenoten.
Medische beoordeling
Na kennisneming van het geschil heeft het College dit dossier voor een medische beoordeling voorgelegd aan zijn medisch adviseur. Deze heeft de stukken bestudeerd. Op basis daarvan deelt zij het volgende mee.
Inleiding
Verzekerde vraagt om in aanmerking te komen voor een laparoscopische biliopancreatische derivatie met duodenale switch (BPD-DS) operatie bij dr Himpens in België.
Uit de stukken waaronder een brief van de chirurg van het AZM, blijkt dat verzekerde een BMI had van ongeveer 65. Er was volgens de verzekeraar een indicatie voor barïatrisch ingrijpen. Het staat in casu niet ter discussie dat de wachttijd voor de open duodenal switch, gelet op de TREEK-normen, onredelijk lang was. Verzekerde is geopereerd op 4 november 2004.

Volgens het advies d.d. 24-8-2005 van de medisch adviseur van de zorgverzekeraar is niet duidelijk welke plaats de duodenal switch inneemt bij morbide obesitas omdat de veiligheid en effectiviteit van deze verschillende ingrepen nog niet goed met elkaar zijn vergeleken. De meerwaarde van de laparoscopische Duodenal Switch staat naar het oordeel van de zorgverzekeraar niet vast. De vergoeding is niet mogelijk omdat deze behandeling niet gebruikelijk is„
1 Deze studies moeten opgezet en gerapporteerd zijn aan de hand van de internationaal geaccepteerde
‘evidence based’ methodiek

In februari 2006 is een uitgebreide literatuursearch door het CVZ uitgevoerd over de BPD-DS.
De conclusie was dat deze behandeling, zowel in de open als de laparoscopische uitvoering niet gebruikelijk was. Uit de studies van matige kwaliteit bleek dat op korte termijn het percentage gewichtsverlies gunstig was, maar dat op de lange termijn geen uitspraak was te doen over het effectieve percentage gewichtsverlies en de ongewenste neveneffecten op termijn. Het advies met deze beoordeling van 23 mei 2006 is gepubliceerd in RZA 2006/104.
Er is nu nieuwe literatuur en er zijn nieuwe opvattingen van buitenlandse zorg-instanties. Daarom wordt de sinds februari 2006 verschenen literatuur/opvattingen meegenomen in een update standpunt over de huidige stand van zaken betreffende de BPD-DS.
Update
Op 20-01-2007 is een search verricht met de zoektermen biliopancreatic diversion
[Mesh] and duodenal switch vanaf 02/2006. De referenties in deze update search
vanaf pagina 27 worden hier geciteerd. De search is in een bijlage toegevoegd.
Er worden 1 7 artikelen gevonden.
Inclusiecriteria: artikelen over de effectiviteit van een primaire BPD-DS operatie.
Exclusie: revisie operaties, of alleen rapportage over de andere vormen van
bariatrische chirurgie, of beperking op leeftijd.
De opbrengst bedraagt uiteindelijk vier artikelen.
Er is één systematische review over de middellange termijn effectiviteit van de
bariatrische chirurgische operaties o.a de BPD-DS, gastric bypass en de lapband
operatie, (ref 9).2
Twee artikelen vergelijken de BPD-DS met de gastric bypass (ref 4 en 5).3 4
Ref l 5 is een overzichtsartikel5.
Resultaat
• In de systematische review gaan er twee artikelen specifiek over de BPD-
DS,.Ook wordt het totale "overall" lange termijn effect (pooled data) van alle
vormen van bariatrische chirurgie weergegeven.
Er is een effectief percentage gewichtsverlies van 54-67% na 10 jaar, en geen bewijs dat het effect verdwijnt.
De BPD-DS heeft het meeste effect op het gewicht na 8 jaar. Het effectief gewichtsverlies bedraagt dan 74,4%. Dat is meer dan bij de Roux-en-Y gastric bypass (RYGBP). Voor de laparoscopic adjustable gastric banding (LAGB) is dit percentage 56,5 % na 5 jaar.
• Ref 5 (leve! B),een vergelijkend studie met een follow-up van 3 jaar, vergelijkt
bij 350 patiënten met een BMI > 50 de RYBC (l 52 pat.) en de BPD-DS (l 98
pat.).
De BPD-DS scoort op alle fronten beter dan de RYGBP.Het percentage gewichtsverlies, excessief gewichtsverlies en BMI(afname) is significant hoger voor de BPD-DS groep. Na 3 jaren bleef het effect significant beter. De mortaliteit is 0,5% in de BPD-DS groep (1 patiënt overleed) versus 0%. Follow-up na 3 jaar is 50% in beide groepen.
2 O’Brien PE, McPhail T, Chaston TB, et al. Systematic review of medium-term weight loss after bariatric
operations. Obes Surg 2006; 16(Cool: 1032-40.
3 Strain GW, Gagner M, Jnabnet WB, et al. Comparison of effects of gastric bypass and biliopancreatic diversion
with duodenal switch on weight loss and body composition 1-2 years after surgery. Surg Obes Relat Dis 2006;
in press.
4 Prachand VN, Davee RT, AlverdyJC. Duodenal switch provides superior weight loss in the super-obese (BMI >
or =50 kg/m2) compared wfth gastric bypass. Ann Surg 2006; 244(4): 61 1-9.
5 Johnson Wand DeMarta E. Surgical treatment of obesitv. CurrTreat Options Gastroenteral 2006.9(2).167-74

• Ref 4 (level B) is een vergelijkende studie met een follow-up van l -2 jaar.
50 patiënten met een BMI gemiddeld van 48 kregen een gastric bypass en 22 met een gemiddelde BMI van 53,1 een BPD-DS. De BMI(afname) van de BPD-DS was significant groter dan de BMI van de gastric bypass groep. Postoperatief was de BMI tussen de twee groepen niet significant verschillend, de BMI afname en het percentage vet wel. Conclusie: BPD-DS is effectiever dan een gastric bypass.
• Ref l 5 : conclusie over BPD-DS: gewichtsverlies constant variërend tussen 67-
75% over 8 jaar. Het is vooraf voor de ‘superobesen". Geen melding van nieuwe
bijwerkingen.
Overige bronnen
Nieuw
Medicare en Medicaid Services
De beleidslijnen van Medicare en Medicaid services d.d. 21-2-2006 zijn het CVZ ter kennis gekomen op 12-06-2006.
Medicare & Medicaid Sevices (CMS) is een soort ziekenfondsverzekering voor speciale
groepen: mensen ouder dan 65, mensen met bepaalde beperkingen, mensen met
eindstadium van nierfalen.
Beleid: er is nu adequate evidence (voor Roux-en-Y gastric bypass, gastric banding en
de BPD-DS) om deze ingrepen te vergoeden.
Deze drie vormen van bariatrische chirurgie kunnen een voordeel bieden voor
Medicare verzekerden van alle leeftijden. Voorheen werd alleen de gastric bypass
vergoed.
AETMIS (Canadees)
Beleidslijn van augustus 2006 over de BPD-DS: ondanks het feit dat deze techniek slechts gebruikt wordt in een paar centra vanwege de strikte eisen (namelijk postoperatieve patiëntencontrole en follow-up), wordt besloten vanwege de gunstige resultaten en de langdurige ervaring ermee om de behandeling niet langer als experimenteel te beschouwen.
Toevoeging: in sommige studies wordt deze operatie aanbevolen voor patiënten met een BMI> 50.
Revisie van standpunt. Aetna, september 2006
BPD-DS nu wel vergoeding mits BMI > 40 of BMI 35 met comorbiditeit. Sommigen bevelen de procedure aan voor de superobesen. Vermeld wordt het standpunt van Medicare.
Overige
geen andere standpunten ingenomen
i b
Beschouwing
Eerder heeft het CVZ geoordeeld dat bij morbide obesitas chirurgische behandelingen
waaronder een lapband en gastric bypass operaties gebruikelijke behandelingen zijn.
In februari 2006 is een standpunt ingenomen dat de BPD-DS niet een gebruikelijke
behandeling is vanwege het ontbreken van voldoende evidence over het lange termijn
effect van deze operatie.
De aantallen patiënten die gedurende langere tijd waren gevolgd en het aantal studies
(twee) waren onvoldoende om een gefundeerde uitspraak over de lange termijn
effectiviteit te kunnen doen.
De studies van kwaliteit (levef C) lieten vooral effect zien op de korte termijn van de
BPD-DS.
De twee studies die een lange termijn effect beschreven waren Hess et al en Anthone et al.
Hess DS, Hess DWOakley RS, beschreef een groep van 167 patiënten met een BM! gemiddelde van 50,9 gedurende 10 jaren en 187 die 3 jaren werden gevolgd en Anthone GJ, Lord RV, DemeesterTR, et al patiënten beschreven 50 patiënten met BMI ^ 50 die 5 jaar en 71 patiënten die drie iaar werden gevolgd.

In de evidence based guideline van de European association for Endoscopic surgery (EAES).6 werd aangegeven dat er geen RCT is die een vergelijking maakt tussen de verschillende bariatrische technieken. Het percentage gewichtverlies is bij BPD-DS groter ten koste van andere uitkomsten.
P
Er is nu weliswaar nog steeds geen RCT, maar wel zijn er nu twee goede vergelijkende studies (ref 4 en 5), die aantonen dat bij patiënten met een BMI > 50, het effect van de BPD-DS in vergelijking met de bypass operaties significant beter is zonder dat er meer complicaties optreden.Conclusie
• Er zijn nu in totaal drie studies (357 patiënten met een BMI ^ 50) die over een
periode van driejaar de effectiviteit van de BPD-DS aantonen. Dit zijn twee case
series (level C) en één vergelijkend studie (level B).
• Er zijn nu twee goede vergelijkende studies (level B) (Prachand et al en Strain et
al) die aantonen dat het effect van de BPD-DS in vergelijking met een gastric
bypass significant beter is zonder dat de complicaties ernstiger zijn bij
patiënten met een BMI £ 50.
• Drie van de gevonden buitenlandse zorgverzekeraars hebben nu het standpunt
dat de BPD-DS niet langer als experimenteel wordt beschouwd.
• De medisch adviseur concludeert op grond van de nu aanwezige evidence en
consistentie van de bronnen dat de BPD-DS bij patiënten met een BMI ^ 50 een
gebruikelijke behandeling is. Van belang voor de omslag in het oordeel is een
cumulatie van evidence die gepubliceerd is na juni 2006. Echter het artikel dat
de doorslag geeft is toch vooral het artikel van Prachand et al uit oktober
2006. Het is de eerste studie waarbij een vergelijking tussen twee bariatrische
technieken plaatsvindt, en met een follow-up van 36 maanden bij patiënten
met een BMI > 50.
Doelmatigheidsbeoordeling
Bij alle vormen van bariatrïsche chirurgie geldt dezelfde procedure voor indicatie stelling:
a. Is er sprake van een diagnose morbide obesitas (BMI > 40) of een BMI tussen de 35 en
40 met secundaire of additionele risicofactoren.
b. Voldoet verzekerde aan de indicatievoorwaarden?

De maagband operatie (en bariatrische chirurgie in het algemeen) is een gebruikelijke maar beperkt effectieve
ingreep
. Voor doelmatige zorgverlening is een multidisciplinair voortraject noodzakelijk
evenals een goede nazorg.
c. Zijn er sprake van contra-indicaties voor bariatrische chirurgie?
Bij de toetsing van doelmatige zorgverlening moet sprake zijn van een zeer scherpe multidisciplinaire indicatiestelling en zorgvuldige pre- en postoperatieve begeleiding. Bij een adequaat voortraject moet gedacht worden aan een voortraject waarbij de patiënt multidisciplinair wordt begeleid door bijvoorbeeld een internist, een diëtist en een psycholoog. In voorkomende gevallen kan het zijn dat door een opeenvolging van eerdere behandelingen bedoelde voortraject geacht moet worden al te hebben plaatsgevonden. Als voorwaarde kan hiervoor worden gesteld dat één van de begeleiders of de huisarts daarbij de regiefunctie heeft vervuld.

Verzekerde heeft een BMI van 65.
Uit een brief van de huisarts blijkt dat verzekerde a! jaren bekend was met morbide
obesitas en dat zij alles al gedaan had. De laatste mogelijkheid leek bariatrische
chirurgie.
In een brief van een chirurg van het AZM staat dat verzekerde vanwege een lange
wachtlijst (l 1/2 tot 2 jaar) met instemming van het AZM zich in België laat opereren.
Bij een BMI van 65 is een wachttijd van l ,5 tot 2 jaar te lang
Surg Endosc 2005.19.200-221 (Sauerland

Op grond van bovenstaande feiten (wachtlijst plaatsing en de huisarts die aangeeft dat "alles" al gedaan is) mag worden aangenomen dat aan de indicatie voorwaarden werd voldaan.
Eindconclusie
• De medisch adviseur oordeelt dat de BPD-DS bij patiënten met een BMI > 50
een gebruikelijke behandeling is vanaf oktober 2006.
• Verzekerde voldoet aan de indicatievoorwaarden.
• Gelet op de beschikbare informatie is het aannemelijk dat de zorgverzekeraar
niet tijdig (binnen de Treeknormen) een duodenal switch operatie aan
verzekerde kon aanbieden.bij een gecontracteerde zorgaanbieder.
Juridische beoordeling
Het College heeft vervolgens het dossier grondig bestudeerd en beoordeeld of uw conceptbeslissing juist is. Gelet op de toepasselijke regelgeving en het advies van de medisch adviseur is het College het met u niet met u eens, dat uw verzekerde niet in aanmerking komt voor het gevraagde.
Bij de beoordeling van de gebruikelijkheid van de behandeling dient gelet op de jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep uitgegaan te worden van het kader zoals hierboven is weergegeven.
Gelet op het oordeel van de medisch adviseur kan de door verzekerde ondergane behandeling, de Duodenal Switch, thans per oktober 2006 worden aangemerkt als gebruikelijk in de internationale kring van beroepsgenoten. De gebruikte techniek -open of laparoscopisch – is daarbij geen onderscheidend criterium.
Volgens de jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep dient ten aanzien van de gebruikelijkheid bij de beslissing op bezwaar uitgegaan te worden van een beoordeling ex nunc. Het moment van behandeling is volgens Raad niet bepalend.
Gelet op de stukken is voldoende aannemelijk geworden dat verzekerde voldoet aan alle criteria om voor vergoeding in aanmerking te komen. De wachttijd voor een duodenal switch-operatie bij gecontracteerde behandelaars overschreed de Treeknormen ruimschoots. Verzekerde voldoet daarmee aan het noodzaakcriterium. Het College is van oordeel dat verzekerde daarom in aanmerking komt voor vergoeding van de ondergane behandeling.
Advies van het College
Het College raadt u aan uw beslissing te herzien in het voordeel van verzekerde.
_________________

21 April 2007
By on 23:47
ff bijpraten

tijd dus om jullie es bij te praten want er is veel gebeurt. . Met mijn vader gaat het goed. die is zo goed als hersteld van het operatiegebeuren en is nu weer conditie aan het opbouwen. dat duurt vaak een half jaar ofzo. hij is ondertussen al weer onder het mes geweest om zijn staar te behandelen maar hij rommelt al weer lekker in zijn tuin en zit wel weer goed in zijn vel.

Ik ben in maart 40 jaar geworden. de midlifecrisis zou kunnen beginnen, maar daar heb ik geen zin in en geen tijd voor. we hebben dat lekker gevierd met een heerlijke maaltijd van de catering en familie en vrienden. Ik ben niet zo voor het vieren van mijn verjaardag maar dit was toch wel relaxed en gezellig. over 5 jaar maar weer een keer zou ik zo zeggen.

Paasmaandag waren we bij mijn ouders en hebben we daar eieren gezocht en over de markt gestruind. Toen we weer thuis waren was het gekrab en gedab van de kinderen aanleiding tot een nadere blik in het haar. en jawel hoor. daar liepen zespotige "vriendjes" . Dat had als gevolg dat we vrij snel daarna naar huis zijn gegaan via een omwegje langs de apotheek voor wat ontluizingsshampoo. Thuis gekomen is de militaire operatie antiluis begonnen. Ik ben de kids gaan behandelen. Corne heeft al het beddegoed en spul op de kapstokken verzameld. de knuffels zijn in plastic zakken gegaan. de bedden zijn verschoond. en na drie dagen en 15 machines was, 6 kambeurten per kind, en weer opgewarmde knuffels is gebleken dat onze dodelijke grondigheid zijn effect heeft afgeworpen. er is geen luis meer te bekennen in huize appel!

vorige maand ben ik bij dr Schweitzer geweest en het was fantastisch om te zien dat bijna alle bloedwaarden genormaliseerd zijn. Mijn vit K peil is weer helemaal goed en mijn pth is gedaald naar een niveau dat net onder de referentie waarde ligt. Verder krijg ik voortaan elke drie maanden een B12 injectie in mijn kont. Schweitzer redeneert simpel zo dat iedereen met een maagverkleining hoe dan ook een tekort aan vit B12 gaat ontwikkelen en voorblijven is makkelijker dan een tekort aanvullen. dus bij mij is alles prima maar preventief krijg ik die B12. Ook ben ik overgestapt op zijn advies op de calmagd van mel. Ik ga dit proberen omdat mijn calciumpeil nog steeds te laag is ondanks dat ik megahoeveelheden calcium en vit D slik. als voorbeeld een normaal mens slikt iets van 1000 mg calcium per dag bij in combinatie met 400 ie vit. D. Ik slik dagelijks 7000 mg ( terwijl 6000 mg eigenlijk de max is) in combinatie met 100.000 ie vit D per week.  en toch wil mijn calciumpeil maar niet omhoog. Hij denkt dat de opneembaarheid door de combinatie van calcium , magnesium en vit D gaat zorgen voor stijging van het calciumpeil. mocht dit nou blijken te werken dan gaat hij een machtiging bij de zorgverzekeraar aanvragen voor de calmagD. het is nl heel krom. ik krijg de vitD en de calcium wel vergoed, maar het mengsel daarvan met magnesium erbij komt niet voor vergoeding in aanmerking terwijl dat waarschijnlijk voor de gemiddelde wlser  het ei van columbus is.  maar goed over drie maanden heb ik een belafspraak en we zijn allebei tot nu toe happy met de behaalde resultaten.

mijn gewicht is ( gelukkig) weer wat gestegen en ik heb sinds een maand weer gewoon de 7 vooraan. zwevende tussen de 71 en 73 kg op dit moment en daar voel ik me gewoon heel heel goed bij. het is beter dan die 6 vooraan. ik probeer het nu dus ook tussen die 71-73 kg te houden.

minder goed nieuws is het overlijden van de dochter van mijn wls maatje yvonne. Ze heeft dapper gestreden tegen leukemie en die strijd ook min of meer gewonnen, maar de medicatie die haar leukemie bestreed, zorgde ook dat haar afweer zo goed als weg was. Uiteindelijk is ze afgelopen week gestorven aan een besmetting met een E-coli bacterie, en dat met 18 lentes jong en nog een heel leven voor zich. Het leven is soms zo ontzettend oneerlijk……………gisteren is de zeer emotionele crematieplechtigheid geweest en nu zal de familie de draad op moeten pakken zonder Carly. Dat zal nog zwaar gaan vallen.

Vorige week vrijdag waren Yvonne v H. en Ina hier en want die steunen mij voortaan als moderator. We hebben onder het genot van een kaasblokje, wijntje en olijfje alles met elkaar doorgesproken en sinds afgelopen vrijdag heeft wlsinfo weer drie moderatoren.

Ik kan met die meiden lezen en schrijven en dat is wederzijds. Ik vertelde tegen Ina dat ik zaterdag naar amsterdam zou gaan met de trein voor een moederdochterdag . De lieverd heeft Marlijn flink wat duiten toegestopt, met de instructie dat ze mij moest tracteren op een kop koffie als we ergens op een terrasje gingen zitten. Maar dat mocht ze niet vertellen, pas als we op dat terrasje zaten dan moest ze de aap uit de mouw laten komen.

Zaterdagochtend toen kon ze haar mond niet langer dicht houden. Toen ik erachter kwam wat Ina gedaan had vond ik het al heel knap dat ze zo lang had kunnen zwijgen. We zijn ‘s morgens met de fiets naar Tilburg west gereden want de eerst bus vertrok pas om 8.19 en de trein die we wilden hebben ging om 8.10u. Toen zijn we in den bosch overgestapt op de intercity richting Utrecht en vandaar naar Amsterdam.

Het was fantastisch weer en we hebben eerst een rondvaarttocht in de amsterdamse grachten gemaakt. Toen we rond half twaalf klaar waren liepen we naar de dam toe. Bij de beurs van Berlage was een soort opstootje en we gingen eens even kijken. het bleek de laatste dag te zijn van de tentoonstelling met geconserveerde lichamen van bodies amsterdam. Ik heb Marlijn die zeer geinterreseerd is in medische zaken uitgelegd wat er op de tentoonstelling te zien was. Na samen overlegd te hebben besloten we gewoon om het te gaan proberen. Als het te akelig zou zijn zouden we ook weer zo buiten zijn. De tentoonstelling was echt de moeite waard en zeer fascinerend, het dwingt respect af voor het menselijk lichaam.

Achteraf bleek wel dat de herkomst van de lichamen discutabel schijnt te zijn. de lichamen zijn chinese mensen waarvan het lichaam na overlijden niet binnen dertig dagen is opgeeist. Het pamflet dat voor de beurs werd uitgedeeld door tegenstanders,waarin dit allemaal werd medegedeeld, heb ik pas gelezen nadat ik de tentoonstelling gezien heb en toen was het al te laat om nog een morele overweging te maken.

Toen we buiten kwamen hebben we de tram naar de albert cuypmarkt genomen en hebben daar eerst gelunched in een cafeetje. marlijn ging alles bestellen en betalen ! Ze was zo trots als een aap en voelde zich zo groot. het was een wereldmoment ( bedankt Ina) Daarna hebben we de hele markt afgestruind en heeft marlijn "het" paar schoenen gekocht en een stoere militaire tas voor Siem.

Vervolgens zijn we met de tram naar de dam gereden en daar hebben we de kalverstraat onveilig gemaakt. Na een diner in restaurant haesjeclaes op het spui, zijn we via de spuistraat terug gelopen naar amsterdam centraal en hebben de trein naar huis genomen!

Corne gaat in de vakantie een weekend met Siem op de veluwe kamperen. zeg maar een vader zoon weekend.  Hij heeft al een paar weken last van zijn luchtwegen en heeft van de huisarts te horen gekregen dat ie toch maar een serieus aan zijn gewicht moest gaan werken. de hubbie van Yvonne van H is ook een boom van een kerel en die is sinds januari bij schweitzer onder behandeling . Mannen met een bepaald model schijnen te kampen te hebben met insuline resistentie en H.J. wordt behandelt met reductil, metformine en een koolhydraatarm dieet. hij is al iets van 25 kg kwijt. Ik heb Corne telkens een beetje op de hoogte gehouden, en al eens bij Schweitzer gepolst of hij niet eens langs mocht komen. Dat vond ie wel goed. Ik heb nu een afspraak gemaakt, nadat Corne er zelf weer eens over begon. Je moet het ijzer smeden als het heet is, niet dan ?

Nou het is tijd om weer eens aan mijn moederlijke taken van voedselvoorziening. stofwegneming, beddenverschoning en vaatwasleegruiming te beginnen met als doel om kindlief tijdig bij zwemtraining te krijgen.

Ik probeer zoveel mogelijk voorjaarszon mee te pikken. das goed voor mijn vit D peil :-)

De volgende log gaat geheel en al over mijn vrienden van CZ…………….

19 April 2007
By on 15:01
een jaar geleden !

Een jaar geleden werden mijn armen gecorrigeerd. en een half jaar later was mijn buik aan de beurt. dit is zoals het er nu allemaal bij staat/hangt :-) appel is niet ontevreden.

de armen na drie maanden

de armen na een jaar.

de buik na 6 weken

de buik na 6 maanden

25 February 2007
By on 21:43
hij is thuis !

Yes ! mijn vader is weer thuis. na wat gerommel met onstekingen en zo slaapt ie vannacht hopelijk prinsheerlijk weer in zijn eigen bed !


By on 01:50
ben ik de winnaar ?

De afhandeling van het bezwaarschrift tegen CZ is nog steeds niet afgerond. In overleg met mij heeft de dame van de rechtsbijstandsverzekering ( rbv) een brief gestuurd waarin cz gerappeleerd wordt om het cvz (college van zorgverzekeraars)te benaderen en het advies uit te brengen. temeer omdat het al ruim twee jaar geleden is dat het bezwaar is ingediend en er eigenlijk binnen 10 weken uitsluitsel gegeven dient te worden. cz gaf aan dat de zaak ontvankelijk was verklaard.

Ja dikke neus, ze bleken het over de aanvraag voor de buikwandcorrectie te hebben.

dus de dame van de rbv verzekering heeft een tweede korte brief verzonden waarop ze vandaag door het hoofd van juridische zaken van cz is gebeld. de mededeling was dat het cvz tot een besluit was gekomen dat positief uitviel voor cliente ( ik dus ), en dat cz nog nooit een advies niet had opgevolgd.  De dame van de rbv belde me om me dat mede te delen. Ze maande me tot rust voordat ze alles op papier had maar als dat het geval was dan zou ze alles meteen doorsturen.

het ziet er dus naar uit als alles officieel bevestigd gaat worden dat appel gelijk had en CZ niet !

We wachten de officiele papieren af maar er borrelt al een klein juichgeluidje uit mijn keel op en ik ben al begonnen met een lichte vorm van gniffelgeluiden produceren.

Tel daarbij op dat het met oze pap gestaag de goede kant op gaat ( operatie geslaagd patient niet overleden maar herstellende) en mijn dag is helemaal goed !

9 February 2007
By on 23:02
oze pap

vandaag krijgt mijn vader vier bypasses aan/om zijn hart. zijn hart en longfunctie worden tijdelijk overgenomen door apparatuur. gisteren, op zijn 77e verjaardag is hij opgenomen.

We hopen dat zijn verjaardagscadeau 10 jaar in goede gezondheid erbij mag zijn.

vandaag zullen we aan jou denken pap !

7 February 2007
By on 07:32